ای  عشق تو ما را به کجا می کشی  ای عشــق

                                                    جز  محنت و غم نیستی اما خوشی   ای  عشق

                         این  شوری  و شیرینی  من  خود  ز لب   توسـت

                                                    صد بار  مرا می پزی  و می چشی  ای    عشــق

                         چون   زر  همه در حســـرت مس  گشتنم  امــروز

                                                    تا  با ز تو  دستی  به سر  من کشی ای  عشــق

                         دین  و  دل  و  حسن  و هنــــر و  دولت و  دانــــش

                                                    چندان که نگـه می کنمت هر ششی ای عشـــق

                         رخســاره ی   مردان   نگـــــــر  آراسته ی  خـــــون

                                                   هنگامه ی حسن است چرا خامشی ای عشــــق

                         آواز  خــــوشت  بــــــــوی  دل   سوخـــــــتـــه   دارد

                                                   پیداســــت  کــه   مــرغ  چمن  آتشی  ای  عشـق

                         بگــــــذار  کــــه  چـــون  ســـایه  هنوزت   بگـــــدازد

                                                  از  بــوته ی  ایــام  چه غم؟ بی غشی  ای عشــق